Scheveningen golfbreker

Skeye, CDR, Van der Meer Consulting en Deep hebben gezamenlijk de BREAKWATERHEALTHSCAN in het leven geroepen. Dit initiatief is ontwikkeld om één ​​enkele bron te bieden voor de bepaling van de gezondheidstoestand van strekdammen en golfbrekers wereldwijd door boven en onder water survey technieken te combineren met gedetailleerde rapportage en advies. Om een ​​volledig geïntegreerd onafhankelijk inzicht te krijgen in de conditie of gezondheidsstatus van een golfbreker, is in dit initiatief een sterke combinatie van maritieme engineering expertise, scan- en visualisatie technieken gecombineerd.

Deze gezondheidsscan is onlangs uitgevoerd op de golfbreker van de haven van Scheveningen. Skeye leverde de metingen boven water door gebruik te maken van drone in combinatie met fotogrammetrie en LiDAR. Skeye heeft besloten deze twee technieken te gebruiken om de nauwkeurigheden die kunnen worden bereikt met deze technieken, beter te begrijpen en te vergelijken.

Voor beide meetmethoden werd de Altura Zenith ATX8 drone gebruikt. Voor de fotogrammetrische meting was de drone uitgerust met een 37 MP full-frame camera en werd gevlogen op een hoogte van 40 meter boven de grond met een resulterende pixelgrootte van 7 mm.

De LiDAR meting werd uitgevoerd met behulp van de Yellowscan Surveyor in combinatie met een lokaal GNSS-basisstation opgericht in het projectgebied. De vluchten werden uitgevoerd op een hoogte van 30 meter in verschillende stroken parallel aan de golfbreker.

Voor de gezondheidsscan van de golfbreker heeft onze zusterbedrijf Deep de onderwater metingen uitgevoerd met behulp van multibeam side scan sonar. De beide datasets (onder en boven water) werden samengevoegd om één uniforme 3D-dataset te creëren. Dwars- en lengteprofielen werden geëxtraheerd en vergeleken met de as-build tekeningen van de golfbreker. CDR en van der Meer Consulting hebben vervolgens de healthscan uitgevoerd. Meer informatie over deze healthscan vindt u op deze website.

De LiDAR en fotogrammetrie data sets zijn met elkaar vergeleken en geanalyseerd om inzicht te krijgen in de nauwkeurigheden. De resultaten waren verrassend positief, aangezien hoger dan verwachte nauwkeurigheden werden verkregen. Gewoonlijk worden fotogrammetrische metingen gecombineerd met behulp van RTK GNSS-metingen op de grond, maar de nauwkeurigheden die werden waargenomen tijdens dit project waren kleiner dan de typische GNSS-nauwkeurigheid (dat wil zeggen 2-3 cm Z-nauwkeurigheid). Teneinde een betere uitspraak te kunnen doen zijn alle grondcontrole punten nogmaals gemeten in de hoogte met een waterpasinstrument (nauwkeurigheid van ongeveer 1 mm).

Het 3D model gemaakt met fotogrammetrie vertoonde een gemiddelde nauwkeurigheid van 4 mm in Z met een standaardafwijking van 5 mm. Onder normale omstandigheden hadden we verwacht dat dit 2 tot 3 maal de pixelgrootte (dat wil zeggen 14 tot 21 mm) zou zijn.

Voor de LiDAR was de gemiddelde waargenomen Z-nauwkeurigheid ten opzichte van de gewaterpaste hoogten 21 mm met een standaardafwijking van 20 mm. Op basis van een a-priori foutenberekening hadden wij verwacht dat dit in de orde van 6 cm zou zijn.